مظلوميت شهيدان خاندان نور در بيان زنان بنى هاشم ، نقش و جلوه‌اى ديگر مىيافت . گريه‌هاى سوزاننده‌ى آن مخدّرات ، نقاب تقدّس منافقانه را از چهره‌ى كريه دشمنان آل اللّه مىدريد و حقّانيت مكتب اهل بيت ( ع ) و بطلان مكتب اهل نفاق را گواهى مىداد . حضرت زينب ( س ) زينب ( س ) دختر گرامى امام على ( ع ) و حضرت فاطمه ( س ) است . اشتهار فضايل آن بانوى گرامى و آثار مرويه از او در كتب تاريخ ، ما را از بسط سخن در ترجمه احوالش بىنياز مىكند . دوست و دشمن در اعتراف به جلالت قدر و عظمت رتبت و فصاحت بيان و كمال خرد و علوّ منزلت وى هم‌سخن هستند . آن بزرگوار در پنجم جمادى الاولى سال پنجم هجرت در مدينه‌ى منوّره متولّد شد و در خانواده‌ى عصمت و طهارت رشد كرد . با پسر عمّش عبد اللّه بن جعفر طيّار ازدواج كرد و پنج فرزند به نامهاى على و عون و محمّد و عباس و ام كلثوم ثمره‌ى اين ازدواج بود كه محمّد و عون در كربلا به شهادت رسيدند . زينب ( س ) در واقعه‌ى كربلا به همراه برادرش امام حسين ( ع ) حضور داشت و پس از عاشورا از كربلا تا شام و از آنجا تا مدينه در كنار امام سجاد ( ع ) حفاظت و پرستارى اهل بيت سيّد الشّهداء را بر عهده داشت و مىتوان گفت كه هيچ زنى در دنيا به اندازه‌ى او رنج نديد و مصيبت نكشيد . او با سخنان و خطبه‌هاى خود در كوفه و شام براى هميشه عاشورا را زنده نگه داشت . خطبه‌هاى او مورد تمجيد و تحسين كسانى است كه در حقايق بيان و دقايق كلام و خطابت ، صاحب معرفت و نظرند . پس از عاشورا كار زينب ابلاغ پيام خون شهيدان بود ، يعنى درخشش عاشورا در ميان مردم و زنده نگاهداشتن خاطره و راه شهيدان . زينب از طرف امام سجاد ( ع ) نيابت خاصّه داشت . احكام اسلامى را براى مردم بيان مىكرد و خانه‌ى او همواره محل مراجعه مردم بود . با سخنان زينب نهضت بيدارى در مدينه آغاز شد . نهضتى كه پشتوانه و ريشه‌اش خون پاك و درخشان حسين ( ع ) و ياران او بود و پاسدارنده و تبيين‌كننده‌اش امام سجاد ( ع ) و زينب ( س ) و خانواده پيامبر ( ص ) بودند . زينب ( س ) صريحا مردم را به قيام عليه يزيد فرامىخواند و مىفرمود : حكومت يزيد بايد تاوان عاشورا را بپردازد . حضرت زينب ( س ) بعد از رنجها و مصايب بسيار در غروب روز پانزدهم ماه رجب سال 62 هجرى از دنيا رحلت فرمود . « 1 » * * * بانوى عقيله و عالمه‌ى بنى هاشم در عصر عاشورا با نگاه به ميدان جنگ و اجساد شهيدان فرمود : « يا محمّداه صلّى عليك مليك السّماء هذا حسين بالعراء مرمّل بالدّماء مقطّع الاعضاء . يا محمّداه و بناتك السّبايا و ذرّيّتك مقتلة تسفى عليها الصّبا » اى محمد ( ص ) ! فرشتگان آسمان بر تو درود فرستند . اين حسين ( ع ) است كه در هامون فتاده است . در خون غلتيده است و پيكر او پاره‌پاره است . اى محمد ( ص ) ! دختران تو اسير شده‌اند . فرزندانت كشته شده‌اند و باد صبا بر آنان مىوزد . « 2 » زينب ( س ) آنگاه با پيكر پاره‌پاره حسينش چنين به ندبه پرداخت : 1 - على الطف السّلام و ساكنيه * و روح اللّه فى تلك القباب

--> ( 1 ) - ادب الطف ؛ ج 1 ، ص 236 - 253 با تلخيص . ( 2 ) - نهاية الارب ؛ ج 7 ، ص 200 .